Niemand is hier blij mee
Het lijkt erop dat het boek over de ‘kwestie Soemanta’ geruisloos dicht gaat, nu de Tuchtcommissie in hoger beroep heeft bepaald dat zij terecht is gedeclasseerd bij het NK in Utrecht.
En zo komt er een onbevredigend einde aan een zaak, die alleen maar verliezers kent en waarbij de geur blijft hangen dat topsporters geen recht is gedaan.
Allereerst Lisanne Soemanta zelf niet, van wie je je maar moet afvragen of ze ooit weer de kans krijgt om Nederlands kampioene te worden.
Maar ook de ‘nieuwe’ kampioene Rixt Meijer, aan wie altijd zal kleven dat ze de titel wel héél gemakkelijk cadeau heeft gekregen.
Verliezers zijn ook de scheidsrechters, die naar eer en geweten hun (vrijwilligers)werk doen en nu eenmaal ook niet onfeilbaar zijn. Zij verdienen het niet om altijd maar weer de Kop van Jut te zijn.
De KNSB moet in de zomermaanden maar eens met de scheidsrechters en de schaatsers om de tafel over de regels en het systeem.
Toegegeven dat het nogal rigide is, maar misschien moet je wel gewoon zeggen: wie vallend over de finish komt, wordt per definitie gedeclasseerd. Opzet of geen opzet.
Nu hangt het ervan af of iemand ‘als doel heeft eerder te finishen’. Wie bepaalt dat? Er is er maar één die dat ècht weet en dat is niet de scheidsrechter.