De historie van de DVG-trofee

De Dick van Gangelen Trofee is genoemd naar de bevlogen sportjournalist van het Algemeen Dagblad, die begin 2004 op 57-jarige leeftijd aan kanker overleed.

De toenmalige hoofdredacteur van het AD, Willem Ammerlaan, die een maand later afscheid van de krant zou nemen, nam het initiatief een sportprijs in het leven te roepen, als blijvende herinnering aan zijn overleden collega en vriend Dick van Gangelen.

Een trofee, niet alleen ter meerdere eer en glorie van die ene bevlogen sportverslaggever, maar vooral ook als hommage aan alle hardwerkende, anonieme sportredacteuren, die in weer en wind met hun opschrijfboekje langs de banen en velden staan om de lezers van de krant van de laatste ontwikkelingen op de hoogte te houden.

Het werd een trofee voor het marathonschaatsen, de sport van volhouden en niet opgeven, zo kenmerkend voor het gevecht zonder horizon, dat Dick van Gangelen met zijn ziekte was aangegaan.

Marathonschaatsen was zijn grote liefde en die liefde was wederkerig, want in de zwaarste dagen van zijn laatste jaar waren het uitgerekend die marathonschaatsers, die aan het ziekbed van hun makker zaten.

Op 27 januari 2004 overleed Dick van Gangelen en in datzelfde najaar werd er in het marathonpeloton voor het eerst gestreden om de trofee met zijn naam en de ondertitel ‘Marathonschaatser van het Jaar’.

De eerste Dick van Gangelen Trofee werd in het seizoen 2004-2005 gewonnen door Kurt Wubben Op het schaatsgala in Hilversum werd de prijs hem toen uitgereikt door de weduwe van Dick van Gangelen.

Elma de Vries was in 2007 de eerste winnares van de trofee bij de dames. Zij kreeg tijdens het jubileum-schaatsgala van de KNSB de prijs uitgereikt door Elfstedenwinnares Klasina Seinstra, die bestuurslid is van de Stichting Dick van Gangelen Trofee.

Van het bestuur van de stichting maakt ook Jan Joost van Gangelen deel uit, de zoon van de overleden sportjournalist.