Boeves grote mond
Misschien was het niet zo héél handig van Van Wervens ploegleider Roy Boeve om aan de vooravond van het seizoen bij de teampresentatie zo hoog van de toren te blazen. De mannen van Van Werven zouden wel even de baas worden in het peloton.
Dat is niet echt gelukt, om het maar met een understatement te zeggen. Van Werven is door het machtsblok van Jillert Anema in de eerste drie marathons gedeklasseerd.
Tijd om Boeve even bij de knieën af te zagen, zou je zeggen. Maar dat is na drie wedstrijden tenminste nog wat vroeg.
Roy Boeve is geen ploegleider waarvan er dertien in een dozijn gaan.
Hij is niet de grauwe middelmaat in trainingspak, maar een leuke lefgoser, veelal strak in het kostuum, goed gesoigneerd. Een eigentijdse jonge vent, die niet te beroerd is om met de nodige bravour zijn nek uit te steken.
Dat deed hij dus ook bij die teampresentatie en als het dan allemaal zó tegenvalt kun je stilletjes wegkruipen onder een betontegel of publiekelijk met de billen bloot gaan.
Het siert Roy Boeve dat hij voor dat laatste heeft gekozen en zich ook niet van makkelijke excuses bedient.
Natuurlijk heeft dat zware ongeluk van Christijn Groeneveld invloed gehad op de teamprestatie. In het persbericht dat Van Werven zelf uitgaf over die tegenvallende resultaten noemt Boeve het wel, maar hij verschuilt zich er niet achter.
Roy Boeve erkent dat hij het met zijn ploeg op kwaliteit moet afleggen tegen het dubbele bastion van ‘wonderdokter’ Jillert Anema, dat hij hem heeft uitgedaagd en flink op zijn lazer heeft gekregen. Maar als je dan tegelijkertijd je tegenstanders een compliment maakt, verdien je alle respect.
Het tekent de echte sportman als je ook in stijl een groot verliezer kunt zijn. Maar Parijs is nog ver, zou Hennie Kuijper zeggen.