Lisanne gooit de handdoek

Na de verschrikkelijke ongelukken met Christijn Groeneveld, Jane Ravestein en Martin van de Poll is het begrip drama even in een ander perspectief komen te staan. Toch ben ik zo vrij  de beslissing van een groot schaatstalent als Lisanne Soemanta om te stoppen met schaatsen een persoonlijk drama te noemen. Volgende maand is het twee jaar geleden dat er bij […]

Lees meer

De les van Thialf

Oh ja, er was iets gebeurd in de Eerste Divisie en bij de dames was het ook niet helemaal goed gegaan, toch? Maar verder waren het mooie wedstrijden geweest in Heerenveen en ja ongelukjes horen nu eenmaal bij het marathonschaatsen. Het wordt tijd voor een stevige wake up call, want zo normaal is het natuurlijk niet als er drie schaatsers […]

Lees meer

Rêst sêft, Jeen

Terwijl de hele marathonfamilie smeekt om nieuwe helden, kneep een van Neerlands grootse schaatslegendes er  geruisloos tussenuit. Jeen van den Berg, winnaar van de elfstedentocht van 1954, zesde twee jaar later en de nummer drie van de barre tocht in 1963, die werd gewonnen door Reinier Paping. Jeen is niet vergeten en kreeg meteen al overal op radio en televisie […]

Lees meer

Had ik maar één zo’n been

Het prettige van ouder worden is dat je tamelijk risicoloos je eigen sportprestaties uit een ver verleden kunt aandikken. Het is zó lang geleden dat de getuigen van toen het toch niet meer weten en Wikipedia zou er destijds ook al geen melding van hebben gemaakt. Niet te controleren dus. Omdat ik nogal eens tussen oud-schaatsers verkeer mag ik graag […]

Lees meer

Het laatste rondje

Dit stukje schrijf ik voor al die mannen en vrouwen in het marathonpeloton die nooit zullen winnen. Die nog nooit op het podium hebben gestaan en waarschijnlijk pas hun eerste boeket bloemen krijgen op de dag dat ze afscheid nemen en voor het peloton uit een laatste ereronde mogen rijden. Je ziet ze dan vaak een beetje schuchter lachen en […]

Lees meer

Voor een diepvrieskalkoen

Met mannen als ‘Dolle Dries’ van Wijhe, Co Giling, Jeen van den Berg, Jos Niesten en Henkie Portengen waren wij veertig jaar geleden de uitvinders van het marathonschaatsen. Schaatsers die geen 500 meter in de benen hadden, maar op goed ijs wel honderd rondjes binnen een uur konden rijden. Onze sponsor was de bakker of de groentenboer om de hoek. […]

Lees meer

Denkend aan Soemanta

Bij de KNSB hadden ze aan de vooravond van het Olympisch Kwalificatie Toernooi maar weer eens een nieuw begrip uit de hoed getoverd: calamiteit. Volgens Van Dale niets meer en niets minder dan een ‘grote ramp’. In een klein land is iets al gauw groot, maar wie wel eens een paar kilometer over de grens heeft gekeken, weet dat een […]

Lees meer

Nooit meer nummer 24

Daar zit je dan met een kleine halve eeuw journalistieke ervaring een beetje wezenloos naar een leeg scherm te kijken. Appeltje-eitje zo’n column. Je gaat er even goed voor zitten en een half uurtje later is er weer iets of iemand geknipt en geschoren of de hemel in geprezen. Hoe het uitkomt. Maar de woorden waren er even niet. Want […]

Lees meer

De lol moet terug

Lol in het schaatsen blijkt toch nog altijd het beste om te presteren. Je kunt nog zo hard trainen, maar door de spanning of het moeten, valt het soms vies tegen. Zo zag ik ‘onze’ Carien Kleibeuker zitten voor haar fabelachtige 5000m in Sotsji. Heftig om te zien wat die kop toch met je kan doen. Een coach, een goede […]

Lees meer

Het pak van oma Hoolwerf

De nationale opwinding over het schaats- pak voor Sotsji was inmiddels geluwd en in Utrecht liep Erben Wennemars weer in zijn gewone marathon-kloffie. De meest inspirerende kleding zat echter op de tribune. De prachtige Spakenburg- se klederdracht van oma Hoolwerf, de grootmoeder van Evert. Het mega-talent in de1ste Divisie, van wie het marathon- schaatsen nog jaren plezier kan beleven. Oma […]

Lees meer
1 2 3 4 5 7